​​​​​​​

🔸 گل دروغگو

(گِلی دَرَوین – گلِ مَمِر)

گِلِ مَمِر از گل‌هایی است که در میان مردم کرمانج خراسان شناخته شده است. این گل در فصل زمستان، پیش از آن‌که بهار فرا برسد، از دل یخ و برف بیرون می‌آید و با ظاهر خود مردم را به اشتباه می‌اندازد که بهار نزدیک شده است.

ظاهر گلِ مَمِر شبیه زعفران است، اما رنگ آن سفید است. به همین دلیل، برخی آن را «زعفران سفید» و برخی «گل حسرت» می‌نامند. با این حال، مردم محلی به خوبی می‌دانند که این گل نشانه‌ی بهارِ واقعی نیست.

وقتی این گل می‌روید و سپس با سرمای دوباره یا بارش برف سنگین پژمرده می‌شود و از بین می‌رود، مردم کرمانج جمله‌ای می‌گویند که از باور قدیمی آنان آمده است:

«گِلی مَمر، بهار هات

بِزِن زایِه، کار هات»

یعنی: ای گل، نمیر؛ بهار آمده است، بز زاییده و بزغاله به دنیا آمده است.

مردم با گفتن این جمله، گویی گل را خطاب قرار می‌دهند و از او می‌خواهند دوام بیاورد، اما در حقیقت می‌دانند که هنوز بهار نرسیده و این امید، زودهنگام است. همین باور مردمی باعث شده که نام این گل را «مَمِر» بگذارند؛ گلی که خبر از بهار می‌دهد، اما خبرش ناتمام و ناپایدار است.

در فرهنگ کرمانج، گلِ مَمِر تنها یک گیاه نیست؛ بلکه نمادی است از بهارِ دروغین، امیدِ شتاب‌زده و فریبِ زمان. دیدن آن به مردم یاد می‌دهد که تا گرم شدن زمین و پایدار شدن هوا، هنوز راهی مانده و نباید به نشانه‌های زودگذر دل بست.

🖊 نویسنده: خداداد امیری، شاعر و نویسندهٔ کرمانج

#کانال_خداداد_امیری_شاعر_و_نویسنده_کرمانج

#کرد_کرمانج

#کرمانجی_خراسان

#گلِ_مَمِر

🔸کانال خداداد امیری شاعر و نویسنده کرمانج

🆔 @khodadad_amiri 📖

ابزارک تصویر